ثروة وثورة

زايد الرويس

17 verses

  1. 1
    تفجرت من مسـا البـارح براكينـيوالحزن عشٍ تهادى فيـه عصفـوره
  2. 2
    الليـل طفـلٍ يغنـي فـي شرايينـييضج صوته كأنـه وسـط مقصـوره
  3. 3
    والصبح كهلٍ تعثّـر ب اول سنينـيعصاه شمسٍ تطيح ليـا انتهـى دوره
  4. 4
    والشارع الممتلي باخطـاء عشرينـياقرى رصيفه ولا تغرينـي سطـوره
  5. 5
    من علـم اللوحـه وفرشـة تلاوينـيتستنطق الصمت وتفزز بـه شعـوره
  6. 6
    ويضج كل المكان بصرختي: وينـي؟وتمر الايـام فـي ذكـراي مذعـوره
  7. 7
    يا تاركتنـي غريـبٍ فـي عناوينـيالصبح مدري علامـه ينكـره نـوره
  8. 8
    من يوم قلتي بسافـر شلتهـا عينـيوبروزت قلبي ووجهك صار له صوره
  9. 9
    في كل نبضه أحـس انـك تنادينـيوامـد يـدي لقلبـي واقلـع جـذوره
  10. 10
    كله علشـان اشوفـك منّـي وفينـيواخلي الشوق يصعـد مثـل نافـوره
  11. 11
    وارتـب المفـردات وتكتـب يدينـيالحب ثروه متى ما صار بـه ثـوره
  12. 12
    البعد حاجـز يوقـف بينـك وبينـيابكسره واجعل الريضـان ممطـوره
  13. 13
    غيبي وانا باكتبـك داخـل دواوينـيواهديك عمري وكلٍ هـو وميسـوره
  14. 14
    تطفي سمـا نجـد لامنـك تركتينـيوتنوّر الديـره اللـي فيـك مغـروره
  15. 15
    واذا اتصلتي وقلتـي وينـك ووينـيباقول جالس هنا جنبك يـا سنيـوره
  16. 16
    ليتك عرفتي غيابـك ويـش يهدينـييهديني الشوق في غيبتـك وحضـوره
  17. 17
    واسرق بعض ذكرياتٍ منـك تكفينـيوعشٍ من الحزن توه طار عصفـوره